NL

Na een CME op 18 januari, kwam er op 19 januari even voor 21h vrij onverwacht bericht vanuit verschillende kanalen dat er mogelijk noorderlicht op komst was, en dat binnen binnen een halfuur. Rond half 10 ving mijn iPhone camera inderdaad zwak roodachtig noorderlicht op, laag in het noorden.

En gelukkig bleef het er niet bij want het rode noorderlicht werd ongeveer 15 minuten later ineens duidelijk met het blote oog zichtbaar, zelfs vanuit de stad! Dit kon wel eens een mooie avond worden. Snel daarna werd een groene band zichtbaar die snel heel helder werd. Deze kwam in 15 minuten langzaam wat hoger en bleek zich te splitsen in een heldere groene band die in het noorden bleef staan maar nog helderdere groene gordijnen die door het nog altijd aanwezig rood te zien werd. Deze bewoog snel door het noorden heen.

Daarna werd het even iets rustiger, af en toe werden boven de groene band, rode pilaren te zien die uiteindelijk tot zo'n 50 graden boven de horizon kwamen. tegen 22:45 begon de activiteit weer toe te nemen en bleken er zelfs groene gordijnen tot in het stererenbeeld Orion zichtbaar te zijn. Helaas nam het gebouw het zicht op het zuiden weg. Wel was om 23:10 de hele noordelijke hemel rood met wederom enkele groene gordijnen. Hierna nam de intensiteit af en tegen middernacht was alleen nog zwakjes een groene band laag in het noorden te zien.

Al met al was dit mogelijk het helderste noorderlicht wat ik in Nederland ooit gezien heb.

EN

Following the CME of 18 January, the evening of the 19th began quietly. Then, just before 21:00, several online channels suddenly reported that auroral activity might be imminent — within half an hour, no less. The alert felt almost too last‑minute to be real, but I stepped outside anyway.

Around 21:30, my iPhone camera picked up the first hint: a faint, reddish glow low above the northern horizon. Barely visible to the eye, but unmistakably aurora on the screen. It was enough to keep me outside.

About 15 minutes later, the change was dramatic. The red aurora brightened and became clearly visible to the naked eye - even from within the city. That alone felt extraordinary, and it was clear the night had more in store. Soon after, a green band emerged, intensifying rapidly. Over the next fifteen minutes it climbed slowly higher, then split: one bright green arc remained fixed in the north, while even brighter green curtains formed above it, shimmering through the lingering red glow. These curtains drifted quickly across the northern sky.

After this burst, the display calmed somewhat. At intervals, tall red pillars rose above the green band, reaching nearly 50° above the horizon. By 22:45 the activity surged again. To my surprise, green curtains appeared as far south as Orion - a rare sight. Unfortunately, my apartment building blocked the southern view, so I could only imagine what might have been happening beyond it.

At 23:10 the entire northern half  sky glowed red once more, punctuated by a few remaining green curtains. Gradually the intensity faded, and by midnight only a weak green band lingered low in the north, marking the end of an unexpectedly spectacular evening.

All in all, it may have been the brightest display of Northern lights I saw in The Netherlands.